woensdag 4 mei 2016

Roelof Kroon


Daan, Gerbrich en Ilja op het NK (27)

Vandaag en gisteren een wisselend beeld voor onze schakers.


Ilja

De partij van gisteren is al uitgebreid besproken in één van de vorige posts.
Ilja mocht vandaag tegen een speelster die een vreemde speelstijl had. Blijkbaar was ze voorbereid op een Franse opening, maar op de vierde zet vergat ze dat ze eerst e4-e5 moest spelen. Hierna won Ilja twee pionnen, even later twee stukken en daarna de partij.
Ilja doet het goed met 50%. Om een idee te geven: vorig jaar scoorde Gerbrich na 6 ronden 2 punten. Ilja mag morgen weer tegen een topper: Robin Duson.


Daan

Daan had de afgelopen twee dagen partijen die zeker interessant te noemen waren, maar waarbij het dubbeltje beide keren de verkeerde kant opviel. Gisteren een interessante Ben-Oni, waarbij hij met een onverwachte wending te maken kreeg. Daardoor moest hij zoeken naar oplossingen en die vond hij bijna. Maar het ongelijke lopereindspel met twee pionnen minder was net verloren.
Vandaag een Franse partij. Het idee was tijdens de voorbereiding besproken, maar niet genoeg uitgediept. Hierdoor was hij net wat te optimistisch over zijn kansen en niet beducht over de scherpe tegenkansen op de koningsvleugel. Erg jammer, Daan is vastbesloten om morgen revanche te nemen.


Daan voor zijn partij



Gerbrich

Gerbrich stond gisteren na haar overwinning op Lorena pardoes op de tweede plaats. De overwinning ging langzaam, ze miste wel wat kansjes om het eerder af te maken. De pirouette van de paarden trok in elk geval wel de aandacht van de mensen in de analyseruimte. Vandaag mocht ze op bezoek bij Iris Schelleman. Migchiel en Roelof bleken in de voorbereiding iets te hebben vergeten en laat Iris juist die variant spelen. Een passieve stelling was het gevolg. Ondanks een dappere en bijna gelukte verdediging (Le8 in plaats van Lc6 maakt de stelling houdbaar) ging het mis. Iris toonde haar klasse door in te slaan op f7 en daarna was het snel gedaan met zwarts stelling.
Gerbrich staat nu ook op 50%. Morgen wordt een belangrijke dag voor haar kampioenschap.




Gerbrich op het eerste bord naast Feline


woensdag 4 mei 2016

Roelof Kroon

Even thuis

Verhalen naast het schaken  – door Mariska (5)

Negen dagen schaakplezier in Rotterdam. Het vergt van de
schakers een flinke inspanning. Het NK vergt ook veel van de begeleiders en
trainers. Ze kijken mee met soms wel tien partijen. Ze moeten de schakers na
een zoveelste uitputtingsslag opvangen, met ze analyseren en ze weer oppeppen
voor en voorbereiden op de volgende partij.

Aangezien Roelof schaker, trainer en begeleider in één is,
is mijn rol op het gebied van schaken tijdens deze dagen niet indrukwekkend. Het
gezin Kroon was vorig jaar ook al present. Toen zag en deed ik samen met
Lindert al van alles in Rotterdam en op Voorne-Putten. Dit jaar is het mogelijk
manlief en dochterlief even alleen te laten, om zo thuis wat zaken op te pakken
die ik graag in de vakantie doe. Er zijn immers veel begeleiders mee en ik laat
mijn gezinsleden in het volste vertrouwen bij hen achter. Vorig jaar was de
vakantie voorbij toen we terugkwamen uit Rotterdam. Huis en tuin lagen er
onaangeroerd en wanordelijk bij en dit jaar wilde ik dat graag anders.

Eerst zakten we nog wat verder af, naar Vught. In de rups,
een echte Brabantse kermisattractie, wist Lindert met zijn neefjes een extra
ritje te winnen door de vliegende pluim te pakken.

Pluim gevangen in de rups!

Nog een dag later kwamen we
in Ten Boer. Hoewel de bezigheden daar niet bepaald spannend zijn, smaakte ik
al na twee uurtjes de voldoening meer te hebben gedaan dan vorig jaar in de meivakantie:
het gras was al gemaaid!

Gras gemaaid!

Opeens viel op dat koken weer een andere dimensie heeft: met
schort, scherpe messen en een  snijplank
die groot genoeg is om voor elf personen groente op te snijden, terwijl we maar
met z’n tweeën zijn. Het is allemaal lekker vertrouwd, maar ook wel apart.

elfpersoons snijplank voor twee eters

Het gezin is gespleten en contact verloopt voornamelijk via de mail en de NK ABC Rotterdam app, die met dank aan Peter Koning een heel handig middel blijkt te zijn om op de hoogte te blijven van het wel en wee van onze schakers.
informatie via de app
Lindert en ik ‘vermaken’ ons met huiselijke zaken als slaapkamer
uitmesten, boodschappen doen en met minder huiselijke zaken als nieuwe schoenen
kopen. We maken in de buurtapp mee dat het konijn van de buurvrouw zoek is en wordt
teruggevonden, halen boeken bij de bieb, Lindert maakt Gerbrichs nieuwe laptop
in orde en ik geef mijn bijlessen.

Laptop klaarmaken voor gebruik

Het konijn van de buurvrouw is weer terecht!
Spannend is het allemaal niet, maar dit alles hadden we niet vanuit Rotterdam kunnen doen. Het geeft daarom zeker een bepaalde voldoening.
Inmiddels zien we weer uit naar het weerzien met de andere helft van het gezin
en de rest van het schaakgezelschap op Zuytland Buiten om de laatste dagen van
het NK mee te beleven.

woensdag 4 mei 2016

Roelof Kroon


Afine op het NK(26)


De gong

Gisteren spraken we bij de balie van het Topsportcentrum over de gong. Afine Noordenbos (de schaakmoeder van Daan) gaf aan dat een schaakouder op de gong moet slaan. Als ouder leef je intens mee met het wel en wee van je schakend kind tijdens zo’n toernooi. Je staat aan de kant tijdens de partij , kan niks doen en moet gemiddeld 4 uur in spanning wachten tot je weet waar je aan toe bent. In de analyseruimte hebben anderen, de kiebitzers, het hoogste woord. Continu hoor je varianten en uitspraken als ‘wat zegt de computer?’, ‘nu moet ze wel met hoor pionnen op de damevleugel gaan lopen.’ Spraakverwarringen ontstaan na opmerkingen als ‘T(h)ijmen heeft geblunderd’ of ‘Daan heeft een foute zet gedaan’, waarna meerdere ouders met een zoon met de naam T(h)ijmen of Daan in koor roepen ‘Mijn T(h)ijmen?’. Soms komt een ouder voorzichtig informeren bij de hoogste ratinghouder in de analyseruimte hoe dochter- of zoonlief er voor staat. Al dat leed moet natuurlijk wel een plaats krijgen.


Afine met de toernooidirecteur


Het idee van Afine werd verrast aangehoord door de toernooidirecteur en na slechts een kleine aarzeling gaf hij aan dat het een geweldig idee zou zijn als Afine vandaag op de gong zou slaan. Het hele noordelijke kamp blij. Tijdens een rit in de onverbeterlijke metro krijgt Afine de nodige instructies van de directeur. De gong is nogal klein en Afine moet wel hard slaan om een duidelijk en helder signaal te geven aan de jeugdschakers zodat ze weten dat ze mogen beginnen met hun nieuwe ronde. De instructie doet ons beseffen dat het slaan op de gong niet zomaar iets is. Een kleine onrust bekruipt het Boerster kamp. Om te voorkomen dat het fout gaat besluiten we vanochtend om wat te oefenen. Met een pannendeksel en een pollepel wordt de juiste snelheid en kracht bepaald om het meest optimale geluid uit het deksel te toveren.
Gewapend met de nodige voorbereiding gaan we vanochtend weer naar het Topsportcentrum. Toch is er wel sprake van de nodige spanning.




Een gespannen Ilja en Afine


Zo meldt Roelof zich al een kwartier voor aanvang van de ronde met een fototoestel bij de wedstrijdtafel om de juiste plek te bemachtigen om Afine op de foto te vereeuwigen. Stel je voor dat iemand van de organisatie hem beroofd van deze ideale fotoplek!
Een paar minuten voor de start van de ronde beginnen de mededelingen, worden de prijzen voor de beste partij uitgedeeld, enz. En dan is daar het grote moment. Afine wordt geïntroduceerd door de wedstrijdleider.




Afine wordt aangekondigd


De organisatie vindt dat alle ouders die de afgelopen jaren zoveel hebben gedaan om het toernooi een succes te maken ook een keer aandacht verdienen en daarom mag één van de ouders op de gong slaan. Het hoogtepunt van dit NK duurt één gongslag!


Het is zover!


dinsdag 3 mei 2016

Roelof Kroon

Tegenstellingen

Verhalen naast het schaken – door Mariska (4)

 

Wie goed om zich heen kijkt ziet van alles. Iets wat me de
afgelopen dagen opviel was een aantal tegenstellingen. Sommige liggen voor de
hand als je met schakers op pad bent: zwart-wit en winnen-verliezen. Een
bijzondere is die van vriendinnen en concurrenten. Op een of andere manier past
de tegenstelling winnen-verliezen niet zo goed bij vriendinnen. De meest
bijzondere tegenstelling die mij iedere keer weer opvalt, is tijdens de rit van
het Topsportcentrum in Rotterdam naar Zuidland. De rit duurt ongeveer een half
uur. Afhankelijk van het tijdstip waarop je reist natuurlijk. Op zondagmorgen
duurde de rit korter, ik vermoed dat hij vanmiddag langer duurde. Een groot deel
van de reis speelt zich namelijk af op de A15, onderdeel van de ring van
Rotterdam. Er zijn voortdurend afritten en viaducten over- en onderlangs. Er is
veel verkeer dat wil invoegen en uitvoegen. Soms wil je ook invoegen, maar dan
zit er steeds een middenberm, waardoor je maar niet op de zo gewenste weg
terechtkomt. Na zo’n kwartier rijden (in die tijd kun je ongeveer de hele ring
van Groningen rondrijden, echter maar een stukje van die van Rotterdam) kom je
langs de containerhaven en kort daarna langs Pernis. In Pernis staat de
grootste olieraffinaderij van Europa. Bovendien is er de nodige chemische
industrie gehuisvest. Het geheel ziet er dan zo uit:

 

De bedrijvigheid spat er vanaf. Heel veel mensen verdienen hier
hun boterham. Als ik dit zie, benijd ik ze niet. Alle dagen die drukte van het
verkeer moeten trotseren, waarschijnlijk zwaar werk en niet bepaald het mooiste
uitzicht.

Dan ga je door de Botlektunnel (bijna de bottleneck van een
grote projectontwikkelaar), linksaf over de Hartelsedijk. Je betreedt nu het
Zuid-Hollandse eiland Voorne-Putten en rijdt voorbij Spijkenisse. Nog één
stoplicht en opeens is dit het uitzicht:

Het is alsof ik even weggedut ben en wakker word in een
compleet andere wereld. Langs slingerende weggetjes bloeit het koolzaad en
groeien de knotwilgen. Langs de horizon de kerktorens van tot de verbeelding
sprekende plaatsen als Brielle en Hellevoetsluis. De lammetjes springen vrolijk
in de wei. En dan kan ik me toch voorstellen dat het iets heeft: een grote,
bedrijvige stad in de buurt en ondertussen wonen in zo’n mooi landelijk gebied.

Ik kijk nog een keer naar links, om zeker te weten dat het
geen droom is. De torens en pijpen staan er nog net zo dreigend als daarvoor.  Ik ben wakker en zoek snel weer de ogen van
dat leuke bonte lammetje dat samen met broertjes en zusjes, neefjes en nichtjes
mag genieten van deze mooie wereld. We rijden op Zuytland aan en Voorne-Putten
ontvouwt zich voor onze ogen.

dinsdag 3 mei 2016

Roelof Kroon

Er is er één jarig op het NK (25)

Tijdens zo’n NK zijn er deelnemers jarig. Vandaag zelfs drie mensen. Gisteren werd echter helemaal vergeten dat er óók iemand jarig was: Feline. Ze trakteerde alle deelnemers in de B-categorie op een Kitkat om vervolgens haar tegenstander Lorena Kalkman te verslaan.
De jarige jet van 2 mei
Hier de eindstelling van haar partij
Lorena – Feline (jarig)
Vandaag had men gelukkig door dat Feline jarig is geweest en werd ze alsnog aan het begin van de ronde genoemd en kreeg een welgemeend verjaardagsapplaus.
 
Vanochtend is er ook één jarig in huisje 203: Ilja. Al vroeg gaat Marjolein het dorp in om een traktatie bij het ontbijt te halen voor iedereen: beschuit met aardbeien en slagroom.
Een traktatie bij het ontbijt
Alle huisgenoten en de Paardensprongers worden er op getrakteerd.

Onze jarige jet

Bij de speelzaal blijkt men zelfs een bijzondere verrassing te hebben: speciaal voor Ilja wordt een verjaardagsfoto gemaakt met álle deelnemers:

Speciale verjaardagsfoto voor Ilja

De Combinatie van het Noorden (zie verslag) wil niet achterblijven en besluit ook een verjaardagsfoto van Ilja te maken:

De Combinatie van het Noorden op de trap

Vraag van de dag: wil tegenstandster Laura Tiggelman het feest compleet maken.
Ilja tegen Laura
Hier een aantal foto’s van de partij en een ieder mag zelf oordelen!
Laura – Ilja (aan zet)
Hier heeft Ilja de eerste kans om zichzelf een goede verjaardag te bezorgen. Een aanval op de damevleugelpionnen met a7-a5 lijkt zeer kansrijk, maar Ilja trakteert Laura op Dd8-f6. Een zet die trouwens ook wel het nodige venijn bevat.
Laura aan zet
Laura besluit ter ere van Ilja’s verjaardag vol op het orgel te gaan spelen met a2-a4. Een heel goede zet die getuigt van een ongewenste gast op de damevleugel tijdens het partijtje.
Ilja aan zet
Maar zelfs de ongenode gast op b5 wordt warm welkom geheten met axb5 axb5 Pb4. Als Ilja niet in zo’n feeststemming zou zijn geweest zou ze tot Pb4 Le2 en e6-e5 hebben besloten.
Laura aan zet
De pion op b5 blijkt daarna een echte party crasher te zijn en heeft Ilja’s partijtje enigszins verstierd. Vol schuldgevoelens besluit Laura het feest een nieuwe impuls te geven met de zet Tc3, waarna d5-d4 Tc1 d3 Pxd3 exd3 Lxd3 een stelling oplevert, waarmee het feest voortgezet kan worden.

Laura aan zet
De jarige mag het volgende kadootje van de stapel uitpakken. Laura besluit om geen b5-b6 met winst te spelen (na Tc8/d7 volgt Lf5+ terwijl Te7 meteen een einde aan het feest maakt met Lf5#).
Ilja aan zet
Het feest kent een daverende apotheose. Nog één keer gaat de volumeknop op 10, de kopjes rinkelen in de servieskast, een ieder blaast vol op zijn toeter en de dames hangen al in de slingers. Om het niet te lang meer te laten duren voor de buren, besluit Ilja tot Lxd3, terwijl ze na Txd3+ nog kan proberen één van de pionnetjes na afloop van het feest naar huis te brengen. Laura blijft niet achter en biedt na c7-c8D remise aan, terwijl Ilja al beseft dat de belangrijkste genodigde voor het feest best wel met La6+ Dc3 het partijtje alsnog kan laten mislukken. Het remisevoorstel is het laatste geschenk in deze mooie partij! Wat mij betreft is dit meer een schoonheidsprijs voor Laura en Ilja dan die van de vorige ronde.
 
Mijn conclusie is dat het laatste kadootje van de partij (de remise) het beste paste bij deze partij!

maandag 2 mei 2016

Roelof Kroon

Over schaken en eten

Verhalen naast het schaken- door Mariska (3)

Dat een marathonloper een uitgebalanceerd dieet nodig heeft,
is voor de meeste mensen overduidelijk. En een topschaatser of wielrenner dat
wil er ook wel in. Daar staat immers een fikse fysieke inspanning tegenover. Ik
kan me voorstellen dat de meeste mensen bij schaken niet meteen aan eten
denken, afgezien van een schaaltje borrelnoten dat je tijdens een vriendschappelijk
partijtje lekker opknabbelt. Toch neemt het eten ook bij schaken en zeker op dit
niveau een belangrijke plaats in. Het begint al tijdens de opening van het NK,
waarbij de spelers wordt uitgelegd dat ze tijdens hun partij alleen onder
begeleiding van iemand van de organisatie in het sportcafé iets mogen halen om
te eten of drinken. Dit omdat er onder geen beding tijdens de partijen óver de
partijen gesproken mag worden. Alle schakers hebben een rugzakje mee met geluksbananen, winnaarsboterhammen en turbokoekjes, waar ze de komende vijf uren mee uit kunnen zitten. Ja, zitten, want
schaken doe je natuurlijk vooral zittend achter het bord. Waarom eten dan toch
zo belangrijk is?

Veel mensen onderschatten de
fysieke inspanning van het schaakspel. Zo zag ik Ting Ting voorafgaand aan haar
schaakpartij tegen Gerbrich minstens zes keer de schaakstukken goed zetten.
Zestien stukken, maal zes, dat is 96 stukken optillen en weer neerzetten: een
flinke fijnmotorische fysieke inspanning.

De stukken staan recht

En dan heb ik nog niks gezegd over
wat er onder de tafel gebeurt. De ogenschijnlijk zo rustige schaker laat met
zijn of haar benen opeens een hele andere kant van zichzelf zien. Ze wiebelen
en schokken voortdurend.  Ik hoorde Daan N.
spreken over de ruim 10.000 stappen die hij op een dag langs de borden van
andere spelers had gemaakt. Al een tijdje loop ik met een stappenteller, dus ik spreek uit ervaring: als je 10.000 stappen haalt, ben je goed in beweging
geweest. Welk deel daarvan onder de tafel gebeurt tijdens het wiebelen en welk
deel tijdens de talloze wandelingen langs alle schaakborden is mij onduidelijk.

In huisje 203 op Zuytland neemt eten ook een belangrijke plaats in. Er wordt ’s
avonds regelmatig voor elf personen gekookt. De accommodatie in een
zespersoonshuisje is daar niet helemaal op berekend. Gelukkig is er een
inventieve en kordate kookploeg die van wanten weet:  de schaakouders. Pannen, messen, snijplanken, vergieten
en zo verder is na kort overleg tussen huisje 237 en 203 in dubbele hoeveelheid
aanwezig, voldoende om voortvarend een maaltijd mee te bereiden. Wanneer de
schakers uitgeput uitblazen van hun partij, analyseren met een van de trainers
of even in het opblaasbootje zijn gestapt voor een tochtje over de Zuytlandse
wateren, draaien deze ouders een heus lopend buffet in elkaar. Ieder avond
verse groenten, een frisse salade (toch niet alleen voor de moeders?) en heel belangrijk: een flinke portie vlees
(procentueel is het aantal vegetarische schakers minimaal, en in dit gezelschap
zelfs nihil, nader onderzoek volgt mogelijk in de loop van de week). Iedere dag
staat er iets anders op tafel dat onze uitgeputte topsporters voorziet van nieuwe
energie met de nodige koolhydraten, vitamines en mineralen, zodat ze na de
maaltijd elkaar te lijf kunnen gaan tijdens een bloederig potje “Weervolven”.
 




Zeer verantwoord buffet in huisje 203
 

De kookploeg inspireert elkaar en
het leuke is dat je daardoor net weer wat anders maakt en eet dan je thuis
gewend bent. Ideeën te over dus, aan inspiratie geen gebrek. Sterker; het
avondeten dient zich soms ’s ochtends al spontaan aan, letterlijk in de vorm
van een lopend buffet…

 





… en biedt zich spontaan in de keuken aan 




ehh, eend of gans?
 
 Dat het eten niet alleen in huisje 203 en 237 een item is, blijkt uit de foto’s die rond etenstijd in de groepsapp verschijnen:




Huisje 6





huisje 330





huisje xxx
 

Aan het eind van deze week moet blijken welk voedsel tot de beste schaakprestaties heeft geleid. Voor tussentijdse informatie over de resultaten verwijs ik naar informatie elders op dit blog. Vermoedelijk zal het resultaat, voor een echt vergelijkend onderzoek, enigszins verstoord worden door het op handen zijnde etentje met alle Noordelijke deelnemers aanstaande donderdag.